कमरेड ! नेतृत्वको रक्षा अहिले नगरे कहिले गर्ने ?

फेरि सोचम् त, प्रचण्डले यदि हारे भने हाम्रो कति पुस्ताले फेरी हार्नुपर्नेछ ?

“म तिमीलाइ सफलताको शुत्र त दिन सक्दिन तर असफलताको शुत्र जरुर दिनेछु । त्यो हो, सबैलाइ खुसी पार्ने कोसिस गर” । — हरबट सोप

प्रचण्ड, तिमी नेपालका पिछडा वर्ग, दलित, जनजाती, मधेशी,थारु लगायत अन्य सीमान्तकृत सर्वाहारा वर्गका हितका लागि सधैं अविचलित भएर लडिरहनु । तर केहि भिजिलान्ते तिम्रो बिरोधमा रहिरहन्छन् । तिनलाइ खुसी पार्नु भनेको तिमी असफल हुनु हो । किनकी तिनीहरु तिम्रो बिरोध त्यतिबेलासम्म गरिरहन्छन् जबसम्म तिमी असफल हुन्नौ । अलिक बिचार गर, तर ढुक्क होउ तिमी बहुसख्ंयक नेपालीले सोचेको बाटोमा अगाडि बढिरहेछौ । तिम्रो साथमा हामी सबै छौं । सायद हरबटले तिमीलाइ दिन खाजेको सन्देश यहि हुनुपर्छ ।

लेखक: सुदन अधिकारी

प्रचण्ड ज्यू, हामीलाइ थाहा छ देश अहिले इतिहासकै संगिन घडीमा छ । तिमीमाथि अनगिन्ती दबाब छन्, पर्दाभित्र तिम्रा कयौं दुखका पाटा छन् तर पनि तिमी अबिचलित भएर आफूले देखेको गन्तव्यमा सारा जनतालाइ साथमा लिएर अगाडि बढिरहेछौ । किनकी तिमीले बुझेका छौ, राजनेताको कर्म जनताका आशा, बिश्वासलाइ बास्तबिकतामा परिणत गर्नु हो । बिभिन्न माध्यमद्धारा जनतामा भएको जोशलाइ समाहित गरि डर आफूभित्र राखेर आत्मबिश्वास र अठोट जनतामा छर्नु हो ।

प्रचण्ड, तिमीले बुझेका छौ ,नेतृत्वले कुनै पनि समस्यालाइ आपतकालिन अबस्था हुनुभन्दा अगाडिनै समाधान गर्नु पर्छ । चाहे तिम्रो काँधमा दोषका पोका किन नबर्सिउन् । त्यसैले तिमी दृढ भएर कुनै रीस ,आवेग उत्तेजना र द्धेष नफैलाइ भन्छौ–‘असफलताको सबै जिम्मा म लिइ ,सफलताको जस सम्पूर्ण नेपाली जनतालाइ दिन चाहन्छु । तिमी भन्छौ ,नेपाली जनताको जीतका लागि म सधैं हार्न तयार छु ।’

प्रचण्ड, जनताको सेवा गर्न पदनै चाहिन्छ भन्ने एकोहोरो रटान लगाउने नेतृत्वलाइ तिमीले मीठो दनक दियौ । त्यसै कहाँ हो र ,मेरो गाउँ पारिको धनबहादुर परीयारले तिमीलाई देख्नेबित्तिकै नमन गरेको !

प्रचण्ड,तिम्रै अनवरत प्रय्रासलनै हो ,चुलोचौकाको अध्याँरो चौघेरामा जिन्दगी बिताउन विवस मेरी आमाजस्ता कयौं नेपाली महिलालाइ अन्यायका बिरुद्ध आवाज बुलन्द गर्न सिकाएको ।
प्रचण्ड,तिमीलाइ अन्दाज पनि छैन होला ,हाम्रो गाउँको बिरबहादुर सार्कीको छोराले तिमीलाइ कर्मदिने बुबा मान्छ किनकी उसले बुझेको छ, अदिमकालदेखि पिल्सिएका उनीहरुको आवाजमा सुर भर्ने तिमी नै हौ । आफ्नोलागि पनि सरकार छ भन्ने आवाश तिमीले नै दिलाएकोमा ढृढ बिश्वस्त छ उ ।

त्यसैले प्रचण्ड, तिम्रो एक्लो पहलमा यहाँसम्म आइपुगेका मधेसी ,जनजाती र सर्वहारा वर्गका साथ लिई संसदमा जबरजस्त प्रस्तुत होउ । जनतालाइ अघि सारेर ल्याइएका कुनैपनि प्रस्ताव फेल हुन नदेऊ ।

याे पनि पढ्नुस  देश टुक्राउँछु भन्नेलाई कुनै हालतमा छोड्न सकिँदैन: प्रचण्ड

आजका मितिसम्मपनि शहिद परीवारले उचित सम्मान नपाउँदा अनि बेपत्ताको कुनै जानकारी नहुँदा हाम्रो मन नराम्ररी रोएको छ । अझ, युद्धका क्रममा घाइते भएका योद्धाको पीडालाग्दो जीवन देख्दा कसको आँखा रसाउन्न होला ।

दशवर्षे जनयुद्ध यसअर्थमा ऐतिहासिक छ कि यसले नेपाली समाजको रुपरेखानै परिवर्तन गरिदियो । नेपाली जनताले सधैं सपनामा देख्ने “जनताको शासन” स्थापित गराउन सफल भयो । मुख्य कुरा,राज्य सबैको साझा बन्नुपर्छ र कोहि पनि अनागरिक हुनुहुन्न भन्ने मतलाइ जबरजस्त स्थापित गराइदियो ।

शान्तीपूर्ण सम्झौताबाट मुलधारको राजनीतिमा आएको माओवादी अहिले कार्यदिशा,ब्याक्तिगत टकराव ,सत्ता र शक्तीको लागि छिन्नभिन्न भएका छन् । तर हामी एउटा कुरामा बिश्वस्त हुनुपर्छ ,नेपाली समाजले बिश्वकै उच्चतम राजनीतिक उपलब्धि हासिल गरिसकेका छ । हाम्रोजस्तो भूराजनीति भएको यो सानो देशले अझै युद्ध धान्न सक्ने क्षमता पटक्कै राख्दैन । तसर्थ ,हासिल भएका उपलब्धिलाइ संस्थागत गरि जनताको जीवनस्तर उकासी जनयुद्धका वाँकी सपना पूरा गर्नुपर्छ जुन आजको नेपाली समाजको आवश्यकता हो ।

केही कमजोरी हुँदा हुँदै पनि प्रचण्ड जनयुद्धको मर्म र भावना आत्मसाथ गरि अगाडि बढेका छन् । उनी बाँकी कार्यभार पुरा गर्न जुन हिम्मत प्रदशन गरेका छन् ,त्यसको मुक्तकण्ठले प्रसंशा गरेपनि कम हुन्छ ।
तर बिडम्बना, समाज आखिर सर्वाहाराले प्रगति गरेको चैनले सहनसक्ने कहाँ भएको छ र ? समाजको एउटा तप्का प्रचण्ड नेतृत्वमा सरकार बनेदेखिनै बदनाम गर्न अनेक प्रपोगान्डा रच्न केन्द्रीत छ । विभिन्न मिडियाबाट हुँदै नभएका कू–प्रचारबाट सरकार विरुद्ध भ्रम पैदा गरिरहेछन् । आफ्नै जनतालाई अधिकार दिँदा विखण्डन भएको भन्दै सामाजिक सञ्जालमा वमन गरिरहेछन् । यसो भनौ जनतालाई गिग्भैमित बनाउन सबै शक्ति लगाएका छन् ।
त्यसको नेतृत्व एमाले पार्टीले गरेको छ । म त्यो पार्टीको इतिहासतिर जान्न । उसले पटक–पटक दिएको धोकाको साक्षी चै म पनि हुँ । २०६५ सालमा प्रचण्ड नेतृत्वको सरलाई उसले गरेको धोका यहाँ वर्णन गरेर सकिँदैन ।
सारा जनता राजतन्त्रविरुद्ध सडकमा ओर्लिरहँदा एमाले नेतृत्वले सत्तामा पुग्नकै लागि राजालाइ बिन्तीपत्र पेस गरेको इतिहास र विगत नेपाली जनताको स्मृतीबाट हत्तपत्त हट्दैन । सम्पूर्ण देशभक्त नेपालीले गलत भनेको ‘महाकाली सन्धी’ गर्ने एमाले नेतृत्वलाइ कुनै हिनतावोध हुँदैन ।

सरकारबाट बाहिरिनु परेको पीडामा एमाले यस्तो पागल बनेको छ कि, आफैंले ल्याएको प्रस्ताव पनि उसले आयातीत भन्न थालिसकेको छ । जब–जब मधेसीलाई अधिकार दिने सवाल आउँछ ,तब एमालेलाइ अन्धो राष्ट्रवादको हाउगुजीले कसरी छोपिहाल्छ ?
किन एमाले नेपाली समाजको आधाबढी हिस्सा ओगटेको मधेशलाइ नजरअन्दाज गरि पहाडबाट भावनात्मक बिखण्डन गराउन उद्यत छ ?

याे पनि पढ्नुस  प्रचण्डको चितवनमा आइतबार, फोटोफिचर

काठमाण्डौंलाई सधैं आफ्नो ठानेर पुज्ने मधेशीलाइ किन एमालेले मूलधारको राजनीतिबाट धकेल्दै छ ? वा यहाँबाट धकेलेर कहाँ पगुन् भन्ने चाहन्छ एमालेले ?
मधेशीलाई काठमाण्डौंबाट अलग पार्न उद्यत एमाले आखिर कसको स्वार्थअनुसार परिचालित छ ?

अँध्यारा रातमा बिभिन्न शक्तीकेन्द्रसँग मोलमोलाइ गर्ने एमालेजनले वर्षाैंदेखि सिमानाका रक्षक रहेका मधेशी समुदायलाइ किन बारम्बार अपहेलित गरिरहेछ ?
हरेक नेपालीले एमाले नेतृत्वलाइ सोध्ने यी प्रश्नको जवाफ एमाले नेतृत्वसँग छैन किनकी उसमा महेन्द्रकालिन राष्ट्रियताको भुत सवार भएको छ । सर्वहाराको उत्थानमा महत्वपूर्ण भूमिका खेल्ने संघियता,समावेशिता , गणतन्त्र एमाले नेतृत्वको रूचिको विषय थिएन तरपनि बाध्यताले स्वीकार गर्यो । तर भित्रभित्रै यी उपलब्धिलाइ समात्त पार्न लागिपरेको रहेछ भन्ने उसले पछिल्ला दिनमा संसद र सडकमा गरेको भूमिकाले देखाउँछ ।

बहुजातीय ,बहुभाषिक र बहुसास्कृतिक देश भनेर सबैले स्वीकार गरिसकेको अबस्थामा एमालेले दौरा सुरुवाललाइ राष्ट्रिय पोशाक बनाउनुपर्ने हावादारी माग अगाडि सार्छ तर यही देशका मधेसी दाजुभाइले लगाउने धोतीलाइ ऊ पोशाक नै मान्दैन । आधा आकाश ओगटेका महिलालाई सम्मानजनक स्थान दिन सवालमा एमाले सधैं अड्चन थाप्छ । दलित ,जनजाती र पिछडा वर्गलाइ विशेषाधिकार दिन एमाले पटक्कै तयार छैन ? ।

किनकी एमाले चाहन्छ ,चुलो चौकाका अध्याँरो चौघेराभित्र खुम्चिएका महिला कहिल्यै बाहिर नआउन् । रक्सी कहिल्यै नखाने राम परीयारलाइ सधै भट्टीमा बास बस्ने सुदन अधिकारीले ‘दलित’ भएकै कारण आफ्नो घरभित्र पस्न अबरोध सिर्जना गरिरहोस् । आफू जीन्दगीभर साहुको हलिया बसेर खेत खन्दैगर्दा मुत्यु भएको काले सार्कीजस्ता हजारौका सन्ततीले पनि आफ्नै बाबुको नियति भोग्न परोस् । एमाले यो सब चाहन्छ किनकी सर्वहाराको उत्थानमा उसले आफ्नो भविष्य कहिल्यै देखेन ।

प्रश्न गम्भिर रुपमा आउँछ ,एमालेको यो दुस्प्रयास कहिलेसम्म नेपाली समाजले सहिरहने ? राजनीतिका स्वर्णिम उपलब्धिमा प्रत्तक्ष भूमिका खेल्ने नागरिकहरुले यसमा जवाफ कसरी दिने ?
नेपालको इतिहासकै राष्ट्रघाती पार्टीले जिन्दगीभर जनताको सेवा गरेका प्रचण्डलाई राष्ट्रविरोधि भनिरहँदा के सोच्दा होलान महाकाली आसपासका जनताले एमालेलाई ?
जबजको सिद्धान्तलाई व्यवहारमा कहिल्यै उतार्न नचाहने एमालेले सपनामा मदन भण्डारीलाई भेटे भने के जवाफ दिन्छन् होला ?

कुनै विदेशीले दौरा सुरुवाल लाउने बित्तिकै आफ्नै दाजुभाइ देख्ने एमाले नेतृत्वले कछाड बेरेका मधेसीलाई किन नेपालीसम्म देख्दैन ? सहरका बन्द कोठाभित्र बसेर राष्ट्रियताको चर्को दुहाइ दिने एमाले किन बुझ पचाइरहेछ ,१९५० पछि बचेको नेपालका भूभाग कसको कारणले आजसम्म हाम्रै रहेको छ ?

एमालेको अहिलेको मुख्य ध्येय यो सरकारलाई असफल पार्न खाज्नु हो भलै यो असम्भबनै किन नहोस् । माओवादी पार्टीमा साढे दुई दशक नेतृत्व गरि यहाँसम्म ल्याएका प्रचण्डका योजना लागु गर्न हामी सबैले हरसम्भब सहयोग गर्नैपर्छ ।

याे पनि पढ्नुस  चुनाव मिति घोषणा गर्न प्रधानमन्त्रीले भेटे प्रमुख निर्वाचन आयुक्त

वर्षाेदेखि देशको प्रमुख समस्या बनेको लोडसेडिङ अन्त्य गर्न उनै प्रचण्ड नै कुर्नु पर्दाे रहेछ भन्ने कुरा नेपाली जनताले बुझेका छन् ।
तर, प्रचण्डलाई पार्टीमा राम्रो साथ भएको जस्तो देखिदैन । पार्टीका नेताहरुनै प्रचण्डलाई समर्थन गर्न आवश्यक ठान्दैनन् । प्रचण्डले गरेका राम्रो कामको प्रचार गर्न पार्टीका नेता किन लाग्दैनन् ?
प्रचण्डले के गरेनन्, मेलम्चीको पानी छिटो काठमाडौं ल्याउन पहल गरे । फाष्टट्रयाक नेपालीले नै बनाउने अडानमा बसे । राजधानीमा बढ्दो सवारी जामलाइ मध्यनजर गर्दै सरकारले मेट्रो रेल सञ्चालन गर्न काम अघि बढाएको छ ।

उता, जनयुद्धका शहिद, वेपत्ता र घाइतेका परीवारलाइ बिभिन्न परीयोजनामा सेयर दिने प्रक्रिया अघि बढाएर प्रचण्डले आफू जनयुद्धकै मर्मअनुसार अगाडि बढिरहेको स्पष्ट सन्देश दिएका छन् ।
प्रचण्डबाट बाबुराम लाई छुटाउन खोज्नेहरुको कारण बुझेर बाबुराम माअाेवादी केन्द्रमा फर्कन्छन भन्ने अपेक्षा गर्न सकिन्छ ।

हामी आफैंभित्र पनि कयौं पटक अन्तरद्धन्द्ध पैदा हुन्छ । आफूलाई जम्मदिने बुबाआमासँग त कहिलेकााहि बिबाद हुन्छ भने बिचार समान भएर समाहित हुने पार्टीमा कहिलेकाँहि बिचारको ब्याख्यामा आउने समस्या वा देखिने टकराव विल्कुल साधारण हुन् । तर तिनलाइ पार्टीभित्रकै फोरममा समाधान गरि जनताकाबीच एकजुट भएर प्रस्तुत हुनुपर्छ ।

तसर्थ ,माओवादी आन्दोलनमा नेतृत्व र पार्टीविरुद्ध सिर्जना गरिने भ्रमलाइ कलिल्यै उठ्ननसक्ने गरि चिर्नुपर्छ । अनि जनताको मन जितेर अत्याधिक मत ल्याइ जनताकै लागि काम गर्न माओबादी पार्टी लाग्नुपर्छ ।
ढुक्क होऔं, केपी ओलीले बाँडेका सपनाहरु यति कमसल छन् कि सानो हावाहुरीले पुरा सखाप पार्नेछ । यदि हावा चलेन भने पनि ती एकदिन पानीको फोकासरी फुटेर हराउँनेछन् । अर्कातिर प्रचण्डले हामी सबैको सपनालाई विश्वासमा परिणत गर्नेक्रममा यस्तो सफा, निश्चल,पबित्र अनि मजवुत गोरेटो बनाएका छन् कि हामीलाइ कयौं बर्षसम्म यसले हार्दिकता पैदान गरिरहनेछ ।

बेलाबखत मलजल गर्न सके हामीले यसको ब्याज कयौं दशकसम्म पाइरहनेछौं । यसैले ,आउँ यो बाटोमा सबै अट्न सक्ने अवस्था सिर्जना गरि प्रचण्डलाइ बिजय गरायौं किनकी हामीलाई थाहा छ प्रचण्ड विजय हुनु भनेको स्वत हामी सबैको उत्थान हुनु हो । एकपल्ट फेरि सोचम् त, प्रचण्डले यदि हारे भने हाम्रो कति पुस्ताले फेरी हार्नुपर्नेछ ?
प्रचण्डले हाम्रो खुसीमा आफ्नो जीत देखिरहेछन् भने उनको रक्षा अहिले नगरे कहिले गर्ने ?

यी लेखकका नीजि विचार हुन् । 

 

 

कमेन्ट गर्नुहोस्